StadsWeb

Stad meer dan droag brôôd

Content

StadsWeb

StadsColumn

Op deze website mag een pittige column natuurlijk niet ontbreken. Van september 2005 tot begin september 2007 heeft Joost van de Putte deze taak op zich genomen. Daarna ging Sundaygirl tot mei 2009 als vaste columnist in op zaken die haar bezig hielden. Sinds 2011 hebben we het zonder columnist stellen, maar in maart 2021 is de vergulde haan op de Stadse kerktoren die soms hoog van de toren blaast.

----------

Mun ouwe buurman Wullen van Saar, had 't er soms lol in om weg te kruepen als zun vrouw Gieltje even weg was om wat boodschappen te haelen.

Twee jaar gelden begon ik met het schrijven aan stukjes over het dorp. In twee jaar gebeurt er veel in een dorp als Stad. Er wordt gevreesd voor achteruitgang, gejuicht om nieuwe plannen, genoten van geboortes ...

Terwijl u dit leest, ben ik op vakantie aan de overkant. De overkant wordt begrensd door het Haringvliet en de Grevelingen en er gebeuren de naarste dingen. Overstromingen, oorlogen, honger, terrorisme, Celine Dion.

Op un zaeterdagmiddag ware mun vriendjes en ik bie de mispit een hut aan het bouwen. Eerst een flinke diepe kuul grave, daer over heen wat ouwe planken en daer weer overheen oude takken voor camouflage.

Het is een liederlijke schande. Ik pik het niet langer. De maat is vol. Lang genoeg heb ik het getolereerd en ik heb mijn buik ervan vol. De grens is bereikt en ik vind het tijd om in te grijpen.

Het is misschien een cliché, maar het is waar. De dood is een onderwerp waar we niet graag mee geconfronteerd worden.

In mien jeugdjarun wier der vaek, voor de school begon aan bokspringe (niet haasie over) gedaan. Der wiere dan 2 partijen van een stik of 5-6 jongens per partij gevurmd. De éne partij most "bok" staen en de are partij moest sprienge.

Veel oudere Stadtenaeren zijn vanwege allerlei beperkingen afhankelijk van thuiszorg. En zoals dat in beschaafde landen gaat, wordt de thuiszorg goeddeels betaald door de overheid.

Wat is het toch leuk om mensen om de tuin te leiden. Graag bedank ik van deze plaats de Stadtenaeren die meegewerkt hebben om mijn misleiding geloofwaardig te maken. Goed gedaan jongens.

Ik ha de voorege keer ut al gehad over de plee, as je op hut land waarekte was het helemaele lastug. Je mocht niet naer huus dus was de slootskante of un bossie de angeweze plekke.

'Waarom richten jullie in Stad geen dorpsraad op? Als Stad zonodig op Stelten moet, dan moet je geen initiatiefgroepje stichten, dan moet je het democratisch proces benutten door eraan mee te doen.'

Enkele columns geleden heb ik opgeroepen om de wapens op te nemen in de groeiende spanning tussen ons mooie dorp en de Bommelaars. Ik kan u mededelen dat de vorming van een dorpsmilitie behoorlijk voorvarend verloopt.

De plee heit aak un flienke veranderieng oendergaen, stoend die vroegur an de slootskant buuten, teguwoordig staet tie in huus mit alles der op in dur an. Dur binne nog al wat verhaeltjes over, dus lees verdur.

Terwijl ik dit stukje schrijf, zweeft mijn echtgenote ergens boven de Atlantische Oceaan op weg naar New York. Ik ben dus een beetje nerveus, want ik heb een vliegangst die groter is dan het ego van Nicolas Sarkozy.